۱. آیا « یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایان است » ؟ « درباره الی » را این بار در سکوت سینما دیدم. خوبی اش این بود که مجبور نبودم هر چند دقیقه یک بار به زوج های دور و برم یادآور شوم که مکالمات شبه عاشقانه ی شان را باید ببرند یک جای دیگر ... در فامیل ما آن ها که سنتی ترند گاهی بسیار که می خندند بیمناک آنند که گریه ای در پیش داشته باشند. حکایت سرخوشی بچه های « دانشکده حقوق » است. این لایه ی شکننده ی شادی که در سطح است و مدام « جرس فریاد می دارد که بربندید محمل ها ». درباره الی از سوی دیگر غمنامه ای است برای طبقه متوسط جوامع در حال گذار  که علیرغم همه ی ادعاهایی که دارند پایش اگر بیفتد تا گردن در عرف و اخلاق فرورفته اند. من این جماعت را بسیار دیدم. فمنیست های بسیار رادیکالی که در عمل گاهی از مادربزرگ های من هم خاله زنک تر هستند. تحصیل کرده طبقه متوسط می تواند در برابر قرائت رسمی و قرائت عرفی اخلاق بایستد اما در برابر آن که در درونش به قضاوت می نشیند، شکننده است.
2. نتايج نظرسنجي ( سمت چپ همين وبلاگ ) در خصوص انتخاب بانوي غزلسراي زير ۳۰ سال تا اين لحظه به شرح ذیل است: نجمه زارع ۲۷% هيچكدام ۲۲% پانته آ صفايي ۱۹% . اسامي اوليه این نظرسنجی شامل سارا جلوداريان، نجمه زارع، مونا زنده دل، مريم سقلاطوني، پانته آ صفايي، نغمه مستشارنظامي، كبري موسوي، عاليه مهرابي، پونه نيكوي بوده. همچنین اسامی مژگان عباسلو، منير عسگرنژاد، مريم حقيقت، مريم رزاقي، هدي قريشي نیز از قلم افتاده بود که اضافه شد. لطفا سایر موارد از قلم افتاده را یادآوری کنید.
3. آخرين اشعار ساهره سکوتی ( برگزيده جايزه ادبي گيلان ) را در وبلاگش بخوانید.
4. مقاومت انسان در برابر قدرت، مقاومت حافظه است در برابر فراموشی ( کلاه کلمنتیس . میلان کوندرا )
5. یک بار به من گفت از هرکس که کمتر گریه کند بیشتر می ترسد. گفت به نظر او وحشتناک ترین و خطرناک ترین آدم های این دنیای عوضی کسانی هستند که حتی یک بار هم گریه نکرده اند ( حکایت عشقی بی قاف بی شین بی نقطه . مصطفی مستور )
6. اسمش غزلواره است یا غزل ـ مثنوی یا هرچیز دیگر:

فکر کن کنار عابر پیاده ای
پشت یک چراغ قرمز ایستاده ای

فکر کن فقط به یک اداره رفته ای
فکر کن فقط به کارمند ساده ای

فکر کن که در کنار یک برنجزار
دل به روستاییان ساده داده ای

فکر هم نکن که من چقدر شاعرم
فکر هم نکن چقدر از تو بهترم

فکر هم نکن که با تو فرق دارم و
در میان دوستانت از همه سرم

فکر هم نکن که در نشیب هستی و
از فراز شاخه های تو نمی پرم

این قَدَر بهانه ی اضافه هم نگیر
این قَدَر برای من قیافه هم نگیر

زندگی چه کرده با دلِ شکسته ام
زندگی! که از ادامه دادن تو خسته ام

بی تو چای تلخ می خورم بدون قند
بی تو توی کافه منتظر نشسته ام

من چقدر ساده ام که باز بی خودی
دل به خنده های ساده ی تو بسته ام

هی نگو به شمع ها که سوختن بد است
این قبیل چیزها برای من بد است

هی نگو برای چشم ما مریض ها
از قدیم گفته اند پیرهن بد است

هی نگو که مرد گریه می کند مگر
هی نگو که خنده هم برای زن بد است

هیچ خوب نیست دست دست می کنی
زندگی بدون دوست داشتن بد است

آرش پورعلیزاده . رشت

سبزي ولي نه آنكه در انبوه باغ هاست
سرخي ولي نه آنچه ميان اجاق هاست

سمت تو مي روند همه رودخانه ها
دريا هميشه منتظر اتفاق هاست

خنديدن تو فرم جديدي ست در غزل
چيزي جداي از همه سبك و سياق هاست

بي تو جهنمي ست خيابان لاله زار
از دوري تو بر جگر شهر داغ هاست

اي قصه اي كه در تو به آخر نمي رسم
عاشق شدن چقدر به سودِ كلاغ هاست؟

قافيه كردن « قاف » و « غين » به جهت يكساني تلفظ اين دو حرف در لهجه شمال ايران است. بنده معتقدم اگر تلفظ دو حرف يكسان باشد امكان قافيه كردن آن دو وجود دارد. از اين دست است « عين » و « همزه » كه در تلفظ شمال ايران يكسان است. البته بنده به تفاوت تلفظ « قاف » و « غين » در عربي واقف هستم. همچنين مطلع هستم در لهجه هاي افغانستان و تاجيكستان و مناطق مركزي ايران تفاوت هايي در تلفظ اين دو حرف ديده مي شود. چندي پيش سفري داشتم به يكي از شهرهاي حاشيه كوير. دختربچه ي شيرين زباني كه اين يكساني را در كلام ما دريافته بود مدام از من مي خواست بگويم « قند »! من هم مي گفتم و او غش غش مي خنديد ...

نفرين به نامرادي اين روز و روزگار
نفرين اگر كه كام نگيريم از بهار

در زندگي به يك نخ سيگار راضي است
از تو نداشت قدر سر سوزن انتظار

تو كيستي كه رو به تو آورده هركه هست
شيخ نمازخوان و جوان شراب خوار

تو كيستي كه داغ تو دارند بر جبين
انبوه كافه هاي خيابان لاله زار

در تو چه ديده اند خلايق كه مي روند
قربان چشم هاي تو روزي هزاربار

شيرين چنان كه نوبر انجير يزدي است
تلخي چنان كه روغن زيتون رودبار

آن گونه گفته هاي كمالي تو در خجند
اين گونه ميله ي گل سرخي تو در مزار

نام تو سبز  باد چو برگي كه بر درخت
ياد تو سرخ باد چو منصور روي دار

داريم از تو پيرهني پاره بيشتر
در قحطسال حرمت ما را نگاه دار

از تشنگي نمير كه در كوزه است آب
گرد جهان نگرد كه در خانه است يار

بايد چه كار كرد به جز عشق عشق عشق
بايد چه كار كرد به جز كار كار كار

آرش پورعليزاده . رشت

میله گل سرخ یک جشن خاص است که در مزار شریف در ۴۰ روز اول سال و به مناسبت روییدن گل‌های سرخ اجرا می‌شود و در طول این ۴۰ روز مردم از همه جا برای حضور در این جشن به مزار شریف می‌آیند. این مراسم به طور همزمان با مراسم جهنده علی (یا ژنده علی) انجام می‌شود. مراسم جهنده علی, مراسمی خاص دینی است که به مناسبت خلافت علی ابن ابی طالب در مسجد مقدس این شهر که گفته می‌شود آرامگاه این امام است اجرا می‌شود. این مراسم با برافراشتن یک علم (که ترکیب رنگ آن به درفش کاویانی شباهت دارد و به آن ژنده سخی می‌گویند) در حرم منسوب به امام علی و در اولین روز سال اجرا می‌شود. جشن گل سرخ برای چهل روز در دشت‌های لاله و حرم ادامه می‌یابد.

در باغ تمام زنده ها مي ميرند
روي لب غنچه خنده ها مي ميرند
مانند دو هشت واژگون مي ماند
امسال همه پرنده ها مي ميرند

آرش پورعليزاده . رشت

جهان بدون تو يك جنگِ بي سرانجام است
كه توي تركش و خمپاره مي روم از دست

چگونه پهن كنم سفره ي دلِ خود را
ميان مردمِ آواره مي روم از دست

به رغم اين كه زمانه، زمانه ي گرگي ست
به بوي پيرهن پاره مي روم از دست

چرا من اين همه كوچك شدم كه اين گونه
به خنده هاي تو يكباره مي روم از دست

آرش پورعليزاده . رشت

جايزه منزوي ... كليك كنيد

مصاحبه با شبستان ... كليك كنيد

از زليخا خوشش نمي آيد
مادرم
دعاي سمات مي خواند
عصرهاي جمعه
و گاهي
دلش كه شور مي زند
به مين هاي هويزه فكر مي كند
نه اين میمي كه من مي شناسم
براي تو مادر نمي شود رسول
ديروز
نه از سگ هاي ناصرخسرو مي ترسيد
نه گرگ هاي يوسف آباد
امروز اما
ستاره اي است در هاليوود
با بازوهاي برهنه
چه كار داري در شرم الشيخ
چه خوابي برايمان ديده اند؟
بگذار ارزان بفروشند يوسف را
در رسانه ي ملي
بگذار عكس اش را
در مجله چاپ كنند
و قربان صدقه اش بروند
دخترهاي دم بخت
چه كار داري به هويزه
كه برادر تني است با الخليل و غزه
چه كار داري مادرم
هنوز كه هنوزست
استخوان هاي يوسف اش را
به خانه نياورده

 آرش پورعليزاده . رشت

۱. هويزه شهري است در خوزستان
۲. ميم مثل مادر ساخته رسول ملاقلي پور
۳. ناصرخسرو و يوسف آباد محلاتي است در تهران
۴. هاليوود مركز سينماي آمريكايي كه مراسم فرش قرمز Body of lies در آن برگزار شد. پوستر اين فيلم را کمپاني « برادران وارنر » تهيه كرده است. گفتني است اين كمپاني خالق فيلم توهين آميز 300 است.
۵. شرم الشيخ شهري در مصر كه گفتگوهاي صلح خاورميانه در آن صورت مي گرفت
۶. الخليل و غزه شهرهايي است در فلسطين اشغالي

نود درصد هاليوود صهيونيستي است ... كليك كنيد

سروده هاي وقيحانه شاعران صهيونيست ... كليك كنيد

اردوغان به پرز: شما خوب بلديد بكشيد ... كليك كنيد

نامهرباني تو كتابي مطنطن است
تاريخ پرتلاطم چشم تو روشن است

پرواضح است دلبري ات در تمام شهر
زيبايي تو بر همه عالم مبرهن است

آتش به جان عالم و آدم چه مي زني
منت خداي عز و جل را كه ايمن است

درياي آب مي شود افراسياب هم
آنجا كه قلب كوچك تو كوه آهن است

يك روز باد روسري ات را تكانده است
يك روز فكر چيدن گل هاي دامن است

كوتاهي از من است كه دستم نمي رسد
پيشاني بلند تو جاي نوشتن است

آرش پورعليزاده . رشت

تازه هاي شاسوسا

گوش مي دهد من و شما كه نيست
دردهاي من يكي دو تا كه نيست

پس اگر من و تو مثل آدميم
او فرشته است مثل ما كه نيست

حاجيان به خانه ي تو مي روند
اين مسير خانه ي خدا كه نيست

مروه هم اگرچه سعي مي كند
مثل مرقد تو باصفا كه نيست

آب و دانه ي مرا نمي دهند
راهم از كبوتران جدا كه نيست

قصه ي كبوتران كليشه است
نقل قصه ي كلاغ ها كه نيست

روي اين كلاغ را زمين نزن
آتش است آه من هوا كه نيست

درهم آبروي جمع را بخر
خرج و برج زائران سوا كه نيست

جان بچه هات حاجت مرا ...
كوچك است گنبد طلا كه نيست

وا نمي شود مگر به دست تو
دست اين امام زاده ها كه نيست

آرش پورعليزاده ـ رشت