| تبليغات | X |
 |
جهان بدون تو يك جنگِ بي سرانجام است
كه توي تركش و خمپاره مي روم از دست
چگونه پهن كنم سفره ي دلِ خود را
ميان مردمِ آواره مي روم از دست
به رغم اين كه زمانه، زمانه ي گرگي ست
به بوي پيرهن پاره مي روم از دست
چرا من اين همه كوچك شدم كه اين گونه
به خنده هاي تو يكباره مي روم از دست
آرش پورعليزاده . رشت
جايزه منزوي ... كليك كنيد
مصاحبه با شبستان ... كليك كنيد
