تبليغاتX
آرش پورعليزاده Ораш Пурализодеҳ - خرداد 88 : سبزي ولي نه آنكه در انبوه باغ هاست
 

سبزي ولي نه آنكه در انبوه باغ هاست
سرخي ولي نه آنچه ميان اجاق هاست

سمت تو مي روند همه رودخانه ها
دريا هميشه منتظر اتفاق هاست

خنديدن تو فرم جديدي ست در غزل
چيزي جداي از همه سبك و سياق هاست

بي تو جهنمي ست خيابان لاله زار
از دوري تو بر جگر شهر داغ هاست

اي قصه اي كه در تو به آخر نمي رسم
عاشق شدن چقدر به سودِ كلاغ هاست؟


قافيه كردن « قاف » و « غين » به جهت يكساني تلفظ اين دو حرف در لهجه شمال ايران است. بنده معتقدم اگر تلفظ دو حرف يكسان باشد امكان قافيه كردن آن دو وجود دارد. از اين دست است « عين » و « همزه » كه در تلفظ شمال ايران يكسان است. البته بنده به تفاوت تلفظ « قاف » و « غين » در عربي واقف هستم. همچنين مطلع هستم در لهجه هاي افغانستان و تاجيكستان و مناطق مركزي ايران تفاوت هايي در تلفظ اين دو حرف ديده مي شود. چندي پيش سفري داشتم به يكي از شهرهاي حاشيه كوير. دختربچه ي شيرين زباني كه اين يكساني را در كلام ما دريافته بود مدام از من مي خواست بگويم « قند »! من هم مي گفتم و او غش غش مي خنديد ...

+ نوشته شده در  سه شنبه 5 خرداد1388ساعت 12:52  توسط آرش پورعليزاده  |